english german polski
Park pałacowy

 Park   przypałacowy był pierwotnie ogrodem francuskim z alejkami spacerowymi i kępą czerwonych buków po środku. Czerwone buki rosną po dzień dzisiejszy i są najwyższymi oraz najstarszymi drzewami w parku. Pod koniec XIX wieku ówczesny właściciel Wilhelm Rohrbeck, członek Towarzystwa Dendrologiczngo, zaczął zmieniac go w ogród botaniczny sadząc wiele ciekawych krzewów i drzew, w tym równiez endemitów. Można tu nadal zobaczyć czerwone buki, ale także wiśnię japońską, tulipanowce, magnolie, jawory, dęby, dąb czerwony, jesion wyniosły, miłorząb, graby, klony pospolite, klon jesionolistny, klon czerwony, klon mandżurski, kasztanowce, kasztanowiec czerwony, akacje, octowce, świerki, brzozy, sosny, jodły, wierzbę pospolitą, Wierzbę argentyńską, lipy oraz modrzewie. Wśród krzewów występują: rododendrony, jałowce, żywotniki, butlee, tawuły, derenie, żylistki, bzy, bzy czerwone, bukszpany, ligustry, kielichowiec wonny, kielichowec chiński, berberysy czerwone, forsycje, kaliny, jaśminy, aronie, pięciorniki, porzeczka złota, śnieguliczki, wierzby japońskie, migdałki, ostrokrzewy, wiciokrzewy, pęcherzyce kalinolistne, tamaryszki, róże, młode cisy, złotokapy oraz wiele innych. Na wiosnę ziemia parkowa pokrywa się białą kołderką z kwitnącego siódmaczka leśnego.

Fauna, jak na stosunkowo niewielką powierzchnię parku, jest dosyć bogata. Jest to przede wszystkim królestwo ptaków, które tu mieszkają, bądź na chwilę korzystają z cienia i owoców drzew. Najczęściej są to: dzwońce, sójki, kosy, kowaliki, gołębie grzywacze, synogarlice, dzięcioły czarne, sowy, puszczyki, słowiki, szczygły, gile, drozdy, dudki, pliszki, sroki, jaskółki, sikorki, muchołówki, rudziki, kopciuszki, wąsatki. Pohukiwanie sowy wieczorową porą sprawia, że park staje się bardziej ciekawy i tajemniczy. Mieszkają tu czarne i rude wiewiórki, nietoperze, ropuchy, jaszczurki, padalce, zaskrońce, łasiczki, kuny i czasami borsuk.